Ervaringen van een Divemaster-in-opleiding: Wouter

De eerste professionele bubbels…

 

Nou ja bijna dan, want tot ik mijn Divemaster training daadwerkelijk af heb ben ik natuurlijk geen officiële PADI professional.  Maar goed, het begin is er. Afgelopen weekend ben ik met drie andere cursisten dan eindelijk begonnen aan de Divemaster opleiding bij Divestar. Het traject bestaat uit een flinke lading theorie, een flinkere lading praktijk en gelukkig een nog grotere lading plezier. 
Dat dat plezier belangrijk is, daar kwam ik dit weekend wel achter, het is lang geleden dat ik dagen achter elkaar in de schoolbanken zat. Stiekem is dat nog best vermoeiend, en dan is nog duiken iets dat ik heel leuk vind ook. Kun je nagaan dat ik jaren op school gezeten heb. Achteraf gezien heb ik toch wel wat medelijden met mijn oude wiskunde leraar…

Enfin, duiken en Divemaster worden, daar gaat het om. De theorie is gelukkig niet echt moeilijk, maar het is wel behoorlijk veel. Alles leren over verantwoordelijkheden, taken, planning, toezicht, gedrag, stress, briefings, problemen, macGyver vaardigheden, je kunt het zo gek niet verzinnen of het komt wel aan de orde. Dat is effe wat anders dan de theorie uit vorige duikcursussen! Nu is alleen maar in een boek kijken natuurlijk ook niet alles, maar niet getreurd, voordat je het weet sta je opeens met touwtjes om je nek knopen te oefenen. Niet alleen een welkome afwisseling, maar stiekem ook weer een praktijkonderdeel van de opleiding.

En net als dat je knopen leggen alleen maar leert door het te doen, leer je alleen maar duiken door nat te worden. Op naar het zwembad dus. Eenmaal daar denk je als redelijk ervaren duiker al makkelijk “ach zo’n zwembad, dat stelt toch niets voor” en normaal gesproken heb je dan ook best gelijk. Totdat je een keer probeert om alle vaardigheden die je ondertussen als vanzelfsprekend ervaart, op demonstratieniveau voor te doen. De eyeopener “goh wat heb ik toch nog veel te leren”  is behoorlijk groot. Je gaat opnieuw nadenken over dingen waar je al lang niet meer over denkt, met als resultaat dat je gaat twijfelen. Het lachwekkende daarvan is weer dat je opeens mid-air naar je inflatorslang grijpt tijdens de insprong, omdat je anders misschien wel weinig tot geen lucht in je vest hebt. Dat dat soort domme acties in het bijzijn van instructeurs en mede Divemaster kandidaten tot veel hilariteit leiden, mag duidelijk zijn.

Eenmaal weer uitgelachen en afgedroogd zijn we een heel aantal foto’s, filmpjes en vooral ook ervaringen rijker. Ik heb me goed vermaakt en denk dat ik ook namens de andere spreek als ik zeg dat we uitkijken naar volgend weekend! Diving is fun!

Wouter

(Divemaster-in-opleiding)

De Divemaster

Ik hoor mezelf de vraag nog stellen tijdens onze Divemaster Experience van Februari:

“Wat doet een Divemaster nou eigenlijk?”

Uiteraard werd deze voorzet meteen ingekopt met de altijd sterke “Flessen sjouwen!”

We hebben zelfs iemand in onze Instructeurs opleiding gehad die graag Instructeur wilde 

worden omdat hij “dat flessen sjouwen beu was”. Worden Divemasters dan echt zo misbruikt? Ik zie Divemasters juist als enthousiaste jongens en meiden die er altijd precies op dat moment zijn, dat je ze nodig hebt. Onmisbaar. Je Open Water cursist trekt zijn maskerbandje stuk….. “heb ik” en nog voordat je bedacht hebt hoe je dit op gaat lossen, heeft je Divemaster al een reserve masker geregeld en kun je zonder vertraging afdalen en je les beginnen . Dát doet een Divemaster!

Natuurlijk verschilt het behoorlijk per duikcenter wat een Divemaster doet. In Nederland kan het takenpakket vooral bestaan uit het assisteren bij opleidingen en het begeleiden van duikevenementen. In het buitenland is een Divemaster veelal bezig toertjes te geven, of Discover Scuba Dive programma’s.  Dat is het mooie, het is zo veelzijdig….

Maar dat maakt ook de uitdaging van het geven van de opleiding…..

Na het behalen van dat brevet moeten die Divemasters overal aan de slag kunnen, alle situaties kunnen handelen, zich wereldwijd als een vis in het water voelen. En dat moeten ze van jóu leren.

Natuurlijk helpt PADI je een flink eind op weg door je te voorzien van lesmaterialen,  opleidingsstandards enz. Maar juist tijdens de Divemaster opleiding leren de cursisten zoveel tussen de regels door. Het liefst zou je ze van begin tot eind volstampen met informatie, tips, trucs. Om de Divemasteropleiding een succes maken hebben wij onder andere een E-learning systeem opgezet. Niet om de E-learning van PADI te vervangen, maar juist om deze aan te vullen. Hier kunnen de Divemasters-in-spé nog eens rustig doorlezen wat er nu precies van ze verwacht wordt. Ook kunnen ze 24/7 zien hoe ze er voor staan en wat ze al afgevinkt hebben. Daarnaast staan alle Open Water Skills als video online en kunnen ze oefenexamens maken die hen voorbereiden op de echte examens. Al laatste geven we er ook tips over het maken van de onderwaterkaart en het noodassistentieplan en kunnen ze deze ter plekke uploaden.  Extra mogelijkheden om te oefenen en toegang op het moment dat het hen uit komt.

Verder laten wij de Divemasters-in-opleiding assisteren bij meerdere verschillende Instructeurs, want die hebben allemaal hun eigen “stijl”. Zo kunnen de Divemaster van iedere Instructeur de tips, trucs enz oppikken die het beste bij hen passen.

Juist het coachen , de mentorrelatie die je opbouwt met ze en de gedrevenheid die de meeste Divemasters-in-opleiding laten zien, maken deze opleiding tot één van mijn favoriete om te geven. Als je ze helemaal vol stopt met informatie, willen ze nóg meer weten. Als ze een 3 halen op de zwemtest (is voldoende) dan willen nóg een kans, (om minstens een 4 te halen). Als de Divemaster-stage voorbij is, vinden ze dat jammer, want er is nog zoveel te leren….. Heerlijk. Ook na de opleiding blijven ze welkom en delen wij graag onze ervaring met ze. Natuurlijk is het ook erg leuk om te ontdekken waar ze terecht zijn gekomen, zo zijn er al aardig wat van onze Divemasters over de wereld verspreid…..

Komend weekend start de eerste lichting Divemasters van 2013, we gaan jullie uiteraard nog berichten over hun ervaringen.

Eefje, Wouter, Stephan en Hans; Welkom in de wereld van de PADI Pro!

Winter is coming!

De dagen worden weer korter, de temperatuur daalt en het zal niet heel lang meer duren voordat de winter zich “onverwacht”  laat gelden.

Voor sommigen komt nu de tijd om hun droogpak uit de mottenballen te halen, voor anderen wordt het langzaamaan tijd om de duikspullen (na een goede onderhoudsbeurt natuurlijk ;-)  ) weer op zolder weg te leggen totdat het voorjaar weer begint.

Voor instructeurs en duikcentra geldt grofweg hetzelfde, alhoewel de noodzaak voor het opbergen van je spullen er naar mijn mening niet echt is.

Natuurlijk kun je je die-hard cursisten meenemen in een droogpak of ijsduik specialty, maar er zijn legio mogelijkheden meer om niet stil te hoeven zitten buiten het “duikseizoen”.  Voor het geven van een equipment specialty hoeft je bijvoorbeeld het heerlijk verwarmde duikcenter niet te verlaten. Ook kun je, al dan niet onder het genot  van een warme chocomel, je dagen prima vullen met het geven van diverse DAN opleidingen.

Vergeet hiernaast niet dat je je ook prima kunt vermaken in het zwembad! Het heeft zeker zijn charme; buiten het raam zie je de sneeuw liggen, terwijl je net het lekker warme water in stapt…… Hier kun je je Open Water cursisten van afgelopen seizoen nog eens uitnodigen om hun skills te herhalen. Ook kun je prima zogeheten “referrals”   geven waarbij cursisten bij jou het zwembad en theorie deel van de Open Water Cursus volgen en afduiken in het buitenland. Nog mooier is het om alvast te zaaien voor komend seizoen; DSD’s geven in het zwembad kan je een leuk zakcentje opleveren, het houdt je lekker bezig met duiken en wie weet of het enthousiast geworden mensen over de streep trekt om hun Open Water Cursus te gaan doen komend seizoen: win-win-win situatie!   Ook het divemaster Skill circuit en de theorielessen lenen zich natuurlijk prima om bezig te blijven in de winter.

Naast dit alles is de winter voor ons ook bij uitstek het seizoen om mensen kennis te laten  maken met de verademing die een Full Face Mask  brengt in het koude water.

Naast het feit dat je lekker “natuurlijk”  door je neus kunt ademen en het een ongekend zichtveld geeft, is het ook erg lekker om niet met je gezicht het koude water in te hoeven! (hierover later meer)

En de laatste oplossing is natuurlijk om gewoon het vliegtuig te pakken naar een duikbestemming die ook in onze winter prima mogelijkheden biedt om relaxed te duiken. Zeker als instructeur zijn er voldoende mogelijkheden om een paar cursisten mee te nemen en lekker in de zon je opleidingen voort te zetten. (zie onze Ibiza reis in Oktober).

Al met al mogelijkheden genoeg.  Ik weet zeker dat de creatievelingen onder ons nog minstens 10 andere mogelijkheden kunnen bedenken…….  Heb jij nog een geweldig idee om ook in de winter bezig te blijven met duiken?  Laat het ons weten, dan kunnen we dit hier ook delen met andere collega’s. Ik ben benieuwd………..

Davy

Divers Alert Network

Het “Continue Education” principe van PADI is ons allen natuurlijk welbekend.  Zo bekend zelfs dat we er zelf de toegevoegde waarde ook van inzien. Maar waarin willen we ons ontwikkelen dan? We kunnen natuurlijk de hoogte in met bijvoorbeeld een IDC staff opleiding. Of de breedte met ontelbare Instructor Specialties. Maar naast deze voor de hand liggende opleidingen zijn er nog meer mogelijkheden. Neem bijvoorbeeld de DAN opleidingen.

Mijn ervaring is dat instructeurs die een DAN (instructor) opleiding gevolgd hebben een stuk zelfverzekerder voor de klas staan bij het geven van een EFR cursus. Het is zelfs zo dat bij georganiseerde duikactiviteiten (o.a. opleidingen) iemand aanwezig moet zijn die is opgeleid om Zuurstof Eerste Hulp te verlenen. (dit volgens de Nederlandse ARBO wetgeving). Hiervoor volstaat de EFR opleiding niet!  Er zijn dus al diverse duikcentra in Nederland die een Oxygen Provider brevet verplicht stellen aan al hun Instructeurs en Divemasters. 

Naast de overduidelijke voordelen die het DAN Oxygen Provider brevet jou als duikprofessional biedt, kun je nog meer voordeel halen als je er voor kiest DAN Instructeur te worden. Hiermee geef je al aan dat je (duik-)veiligheid hoog in het vaandel hebt.  Ook zijn de DAN programma’s commercieel interessant omdat de brevetten (net als het EFR brevet) na 2 jaar verlopen  en je dus je klanten regelmatig terug ziet. Verder zijn de DAN opleidingen prima te combineren met een Rescue opleiding en perfecte opleidingen om de wintermaanden mee te vullen.  De DAN opleidingen bestaan uit vrij compacte modules die je kunt combineren en als pakketten kunt aanbieden.  Je kunt er (na het volgen van de DAN Instructor Qualification Course) zelf voor kiezen in welke modules je Instructeur wilt worden en dit later eventueel uitbreiden.  Het DAN opleidingsaanbod bestaat o.a. uit: Oxygen Provider, Advanced Oxygen Provider, Basic Life Support, AED Provider, First Aid Provider, Hazardous Marine Life Injuries Provider, Medical Oxygen Rebreather Provider en On Site Neurological Assessment Provider. 

De voorvereisten om DAN Instructeur te worden zijn;

-Je moet een actueel DAN membership hebben (de meeste pro’s hebben dit al in de vorm van een verzekering)

-Je moet een actieve Divemaster of Duikinstructeur zijn.

Verder moet je het Provider brevet gehaald hebben voor de module waar je Instructeur in  wilt worden.

Als DAN Instructeur betaal je, net als bij PADI, een fee om in actieve status te blijven. Dit bedrag is ca 35 euro per jaar.

Daarnaast biedt DAN erg goede en betaalbare duikverzekeringen voor zowel recreatieve duikers als Professionals (inclusief aansprakelijkheid e.d.)

Denk dus als Duikprofessional ook eens na over deze opleidingen.

Wij kunnen je, met 2 DAN Instructor Trainers, hierin natuurlijk uitgebreid adviseren.

Davy

www.daneurope.org

www.facebook.com/divestar.international

IDC door de ogen van een kandidaat

Voor diegene die graag willen weten hoe het er aan toe gaat in een IDC, hieronder het verslag van Nadia. Zij is tijdens het laatste IE in Eindhoven geslaagd voor haar OWSI brevet, samen met Tom, Marlene en Ricardo. Nogmaals proficiat!

Donderdag 10 mei, de dag dat het allemaal begon... klokslag 18 uur staat mijn lieve vader voor de deur van mijn werk om te beginnen aan de volksverhuizing genaamd IDC :-) De auto zit tot de nok toe gevuld met duikspullen, slaapspullen, boeken en hoogstwaarschijnlijk ook nog honderden dingen die ik nu achteraf gezien nooooit mee had hoeven nemen.....

 Vrijdagochtend is de hele groep compleet in het zwembad van Port Zelande om 08:00 behalve.....onze Ricardo! Het bed won de strijd deze ochtend toch. We gaan van start met onze briefings en het skill circuit. Dit valt allemaal 100% mee en iedereen slaagt voor dit gedeelte. Vervolgens is het tijd voor de standards. Met een markeerstift in de aanslag en maar doorbikkelen door de taaie maar toch soms ook wel interessante stof heen!

 Zaterdag 12 mei. De dag start vandaag weer in het zwembad. Op hier en daar wat tips voor de briefings na, gaat ook dit allemaal weer goed. Dan komt het spannendste moment tot nu toe. De theoriepresentaties… na uren van voorbereiding ´the night before´ mag ik gaan vertellen over Aware. Ik probeer absoluut Aware te duiken en te leven, maar wat een ROT onderwerp om een presentatie over te geven J Maar met wat horten en stoten kom ik hier met een 4 vanaf! Nog maar net van deze stress bekomen staat het buitenwater alweer op de planning. Ik mag de CESA en de hefballon gaan doen. De CESA moet gaan lukken, bedenk ik mij vlak voor het te water gaan, maar die hefballon… De laatste keer dat ik die gebruikt heb is in 2002 met mijn Advanced Cursus. Tijdens het te water gaan besluit ik er een draai aan te geven en tot mijn enorme verbazing gaat dat best aardig. Zowel Marlene als ballon komen veilig boven, wat resulteert in mijn eerste 5!!!! Ook de Cesa gaat goed op wat mensen na die weigeren naar boven te kijken, weigeren geluid te maken of proberen op te stijgen zonder neutraal te zijn

 Zondag 13 mei. De examendag… met knikkende knieën aangekomen, want het grote moment is daar. Standards examen en theorie examen! Gelukkig kan ik deze ook afvinken op mijn cijferlijstje en zit ik nog steeds in de race onderweg naar het IE. De zondagmiddag staat in het teken van de ezelsbruggen, getallenlijstjes en de punten op de I zetten.

Vrijdag 18 mei. De dag dat de zenuwen voor het eerst aanwezig beginnen te zijn! We starten deze dag met wat rescue oefeningen in het zwembad en onze eigen presentaties. Mijn eerste 1 voor het zwembad is een feit…. Oei oei oei. Hij blijft fijn, de alternatieve luchtvoorziening in de rescue! Gelukkig zeggen ze altijd dat de generale repetitie waardeloos moet zijn voor een goed resultaat bij het echte werk! In de middag zijn er nog wat presentaties van Maike, wat herkansingen voor een aantal van ons en het Buitenwater. Na een ontzettend vermoeiende dag krijgt gelukkig iedereen groen licht van Maike om naar het IE te gaan.

 Zaterdag 19 mei, 4:15!!! De wekker en het is nog donker???!?!?! Oh ja, shit op weg naar Eindhoven! Nu zijn het geen zenuwen meer, maar knikkende knieën, misselijk, zweethandjes en niet meer leuk J Stipt om 7:00 uur is ons hele groepje aanwezig in het Novotel (07:30 pas verzamelen en 8:00uur start, maar we kunnen maar op tijd zijn  Dave Griffiths begint met het Padi praatje en de logistieke uitleg voor het weekend en dan gaan we voor het ‘echhie’ van start. Ik start met de standards en gevoelsmatig op wat instinkers na voelt dit examen goed. Na 50 minuten leg ik mijn pen neer en lever mijn examen in bij Dave en ontvang het volgende examen. De theorie. 5 onderdelen, 12 vragen per onderdeel. Ik besluit ter plekke om lekker tegen de stroom in te gaan en ik start achterin het boekje met uitrusting. Deze kan ik in 3 minuten invullen zonder nadenken. Algemene vaardigheden hetzelfde, en zelfs het RDP examen blijkt mee te werken. Maar dan, fysiologie.. mijn interne hersenberekeningen vertellen mij dat ik 5 vragen niet zeker weet en dat dit teveel is, maar op hoop van zegen, gokken maar. Fysica is de hekkensluiter en zowaar kan ik deze ook fluitend invullen (terwijl dit altijd mijn struikelblok is geweest.)

Ik lever het examen in en neem weer plaats om te wachten op het nakijken. Dave roept me bij zich en ik zie al dat hij geen goed nieuws heeft. Standards gehaald, RDP en Uitrusting 100%, fysica en algemene vaardigheden 93%, maar dan fysica… 58%. Wat er op dat moment door me heen schiet zal ik hier niet uitschrijven maar gevoelsmatig sta ik op omvallen. En nu? Pauze en een peuk, meer kan ik even niet denken. Ik loop naar buiten en bel mijn moeder. Wat te doen, wat te doen? Vandaag herkansen of het risico lopen op een slapeloze nacht om nog een keer het boek door te nemen en morgen te herkansen. Ik krijg als advies: dit weet je zelf het best.. en bedankt!

Maar vooral doorgaan is mijn motto voor deze dag geworden, dus we duiken met zijn allen heerlijk de zon in om alle presentaties voor te bereiden. Theorie, zwembad en buitenwater. Ik besluit als eerste te gaan en knal alle 3 de briefings achter elkaar aan, je kan er maar vanaf zijn. Vervolgens krijg ik een hand en een ‘well done’. Mijn zelfvertrouwen stijgt weer iets en na nog een spoedcursus fysiologie in de zon van Maike en Ricardo, besluit ik er voor te gaan. Ik wordt in een stil hoekje in de lobby gezet en maak mijn herkansing. Bijna fluitend, zo makkelijk lijkt het. 4 minuten later sta ik naast de examinator die me vragend aankijkt: finished all ready? Resultaat: 100%! Back in business!!!

 Zondag 20 mei: Laatste dagje! We starten in alle vroegte in het zwembad bij het klooster in Eindhoven. De eerste groep IE kandidaten gaat het water in en aan ons de taak om… te wachten! En dat met al die spanning in onze lijfjes ;-) Dus besluiten we de demo’s op het droge te gaan doen. Dit blijkt best komisch, maar wel haalbaar, vooral de vinpivot is een uitdaging!

We mogen na een half uur het water in en na het aftikken van het skill circuit mogen we onze individuele demo’s doen. Door de stress vergeet ik in mijn demo van de vinpivot helemaal dat de benen gestrekt achteruit moeten. Gelukkig leerde Maike ons het teken voor OEPS STOM VERGETEN OPNIEUW! Na alle demo’s naar de oppervlakte en wederom een hand en een ‘fantastic, perfect demonstrations’! Dit is voor mij ook het moment dat ik me begin af te vragen: ‘zou het dan toch mogelijk zijn, ik als instructrice??!?!’ Ik ben er bijna namelijk, alleen het buitenwater nog.

Rond 11 uur komen we aan in Aquabest. Onze groep mag als eerste het water in en omdat ik nog niet genoeg gespannen was, mag mijn demo als laatste pfffff. Zenuwslopend! En tsja, dan ook nog de CESA en wederom de alternatieve luchtbron! Ik geloof dat dit Karma heet… J Eenmaal boven aangekomen, nog even de rescue demo bij Maike en terug naar de kant. Dan gaat het kippenhok van start. Wat was jouw fout, wat heb ik hier gedaan, wat had ik moeten doen, hoe zag dat eruit! Dus, zoveel mogelijk op zoek naar informatie voor de aller, aller laatste debriefing. Na 3 kwartier stuiteren, komt de examinator onze kant op en begint Ricardo met zijn debriefing. Meteen daarna volgt de hand en congratulations! Op dat moment bedenk ik me, SHIT! Ik ben pas nummer 4! Dat is nog 2 debriefings en applauzen afwachten! Maar het is niet anders J Ook Marlene en Tom krijgen een hand. En vervolgens mijn eigen debriefing. Klaar… maar… geen hand?!?!!? Ik kijk de examinator aan en ik krijg een reactie :’WHAT?!’ J

Op dat moment barst ik bijna uit elkaar van spanning. Dat ziet hij en er begint een kat en muisspel, wat ik normaal gesproken kan waarderen en enorm om kan lachen, maar op dit moment niet! Maar uiteindelijk na al het gedol is daar de hand en:

CONGRATULATIONS!

 Ik schiet in de lach en kijk om me heen, mijn moeder vliegt me om de hals en op dat moment gaat alles vrij snel. Flessen champagne, applaus, gezoen en geknuffel. Zelfs nu ik dit stukje schrijf kan ik het nog steeds niet bevatten, maar als ik dan weer kijk naar mijn papiertje aan de muur, is het toch echt zo:

 Ik ben vanaf heden PADI OWSI!

Bekijk hier een impressie van deze IDC